su-biekt-ko

subiektko (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: subiektka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
subiektcepojedyncza celownikżeński
subiektcepojedyncza miejscownikżeński
subiektekmnoga dopełniaczżeński
subiektkapojedyncza mianownikżeński
subiektkachmnoga miejscownikżeński
subiektkamimnoga narzędnikżeński
subiektkąpojedyncza narzędnikżeński
subiektkępojedyncza biernikżeński
subiektkimnoga mianownikżeński
subiektkimnoga biernikżeński
subiektkimnoga wołaczżeński
subiektkipojedyncza dopełniaczżeński
subiektkopojedyncza wołaczżeński
subiektkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz