su-biek-tu

subiektu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: subiekt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
subiekciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
subiekciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
subiektpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
subiektpojedyncza biernikmęski rzeczowy
subiektachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
subiektamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
subiektempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
subiektommnoga celownikmęski rzeczowy
subiektowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
subiektówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
subiektupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
subiektymnoga mianownikmęski rzeczowy
subiektymnoga biernikmęski rzeczowy
subiektymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz