sub-sty-tu-ci

substytuci (nazwa pospolita) rzeczownik praw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: substytut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
substytucimnoga mianownikmęski osobowy
substytucimnoga wołaczmęski osobowy
substytuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
substytuciepojedyncza wołaczmęski osobowy
substytutpojedyncza mianownikmęski osobowy
substytutapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
substytutapojedyncza biernikmęski osobowy
substytutachmnoga miejscownikmęski osobowy
substytutamimnoga narzędnikmęski osobowy
substytutempojedyncza narzędnikmęski osobowy
substytutommnoga celownikmęski osobowy
substytutowipojedyncza celownikmęski osobowy
substytutowiemnoga mianownikmęski osobowy
substytutowiemnoga wołaczmęski osobowy
substytutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
substytutówmnoga biernikmęski osobowy
substytutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
substytutymnoga biernikmęski zwierzęcy
substytutymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz