su-cha-ro

Sucharo (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Suchara

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sucharapojedyncza mianownikmęski osobowy
Sucharachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sucharamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sucharąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sucharępojedyncza biernikmęski osobowy
Sucharopojedyncza wołaczmęski osobowy
Sucharommnoga celownikmęski osobowy
Sucharowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sucharowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sucharówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sucharówmnoga biernikmęski osobowy
Sucharymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sucharymnoga biernikmęski zwierzęcy
Sucharymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sucharypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sucharzepojedyncza celownikmęski osobowy
Sucharzepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Sucharo (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Suchara

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sucharmnoga dopełniaczżeński
Sucharapojedyncza mianownikżeński
Sucharachmnoga miejscownikżeński
Sucharamimnoga narzędnikżeński
Sucharąpojedyncza narzędnikżeński
Sucharępojedyncza biernikżeński
Sucharopojedyncza wołaczżeński
Sucharommnoga celownikżeński
Sucharymnoga mianownikżeński
Sucharymnoga biernikżeński
Sucharymnoga wołaczżeński
Sucharypojedyncza dopełniaczżeński
Sucharzepojedyncza celownikżeński
Sucharzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz