su-czyn-ko

suczynko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: suczynka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
suczyncepojedyncza celownikżeński
suczyncepojedyncza miejscownikżeński
suczynekmnoga dopełniaczżeński
suczynkapojedyncza mianownikżeński
suczynkachmnoga miejscownikżeński
suczynkamimnoga narzędnikżeński
suczynkąpojedyncza narzędnikżeński
suczynkępojedyncza biernikżeński
suczynkimnoga mianownikżeński
suczynkimnoga biernikżeński
suczynkimnoga wołaczżeński
suczynkipojedyncza dopełniaczżeński
suczynkopojedyncza wołaczżeński
suczynkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz