sud-nik

Sudnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sudnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sudnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sudnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sudnikapojedyncza biernikmęski osobowy
Sudnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sudnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sudnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sudnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sudnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sudnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sudnikommnoga celownikmęski osobowy
Sudnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sudnikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sudnikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sudnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sudnikówmnoga biernikmęski osobowy
Sudnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sudnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Sudnik (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Sudnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sudnikpojedyncza mnoga mianownikżeński
Sudnikpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Sudnikpojedyncza mnoga celownikżeński
Sudnikpojedyncza mnoga biernikżeński
Sudnikpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Sudnikpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Sudnikpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz