su-kur-sy

sukursy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sukurs

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sukurspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sukurspojedyncza biernikmęski rzeczowy
sukursamnoga mianownikmęski rzeczowy
sukursamnoga biernikmęski rzeczowy
sukursamnoga wołaczmęski rzeczowy
sukursachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sukursamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sukursempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sukursiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sukursiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sukursommnoga celownikmęski rzeczowy
sukursowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sukursówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sukursupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sukursymnoga mianownikmęski rzeczowy
sukursymnoga biernikmęski rzeczowy
sukursymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz