su-li-mi-rach

Sulimirach (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sulimir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sulimirpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sulimirapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sulimirapojedyncza biernikmęski osobowy
Sulimirachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sulimiramimnoga narzędnikmęski osobowy
Sulimirempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sulimirommnoga celownikmęski osobowy
Sulimirowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sulimirowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sulimirowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sulimirówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sulimirówmnoga biernikmęski osobowy
Sulimirymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sulimirymnoga biernikmęski zwierzęcy
Sulimirymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sulimirzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sulimirzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Sulimirzymnoga mianownikmęski osobowy
Sulimirzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz