su-mio-tem

sumiotem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sumiot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sumiociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sumiociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sumiotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sumiotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sumiotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sumiotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sumiotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sumiotommnoga celownikmęski rzeczowy
sumiotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sumiotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sumiotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sumiotymnoga mianownikmęski rzeczowy
sumiotymnoga biernikmęski rzeczowy
sumiotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz