su-mi-tę

sumitę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sumita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sumicimnoga mianownikmęski osobowy
sumicimnoga wołaczmęski osobowy
sumiciepojedyncza celownikmęski osobowy
sumiciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sumitapojedyncza mianownikmęski osobowy
sumitachmnoga miejscownikmęski osobowy
sumitamimnoga narzędnikmęski osobowy
sumitąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
sumitępojedyncza biernikmęski osobowy
sumitopojedyncza wołaczmęski osobowy
sumitommnoga celownikmęski osobowy
sumitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sumitówmnoga biernikmęski osobowy
sumitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sumitymnoga biernikmęski zwierzęcy
sumitymnoga wołaczmęski zwierzęcy
sumitypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz