sun-ni-tę

sunnitę (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: sunnita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sunnicimnoga mianownikmęski osobowy
sunnicimnoga wołaczmęski osobowy
sunniciepojedyncza celownikmęski osobowy
sunniciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sunnitapojedyncza mianownikmęski osobowy
sunnitachmnoga miejscownikmęski osobowy
sunnitamimnoga narzędnikmęski osobowy
sunnitąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
sunnitępojedyncza biernikmęski osobowy
sunnitopojedyncza wołaczmęski osobowy
sunnitommnoga celownikmęski osobowy
sunnitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sunnitówmnoga biernikmęski osobowy
sunnitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sunnitymnoga biernikmęski zwierzęcy
sunnitymnoga wołaczmęski zwierzęcy
sunnitypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz