su-pe-łku

supełku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: supełek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
supełekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
supełekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
supełkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
supełkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
supełkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
supełkimnoga mianownikmęski rzeczowy
supełkimnoga biernikmęski rzeczowy
supełkimnoga wołaczmęski rzeczowy
supełkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
supełkommnoga celownikmęski rzeczowy
supełkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
supełkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
supełkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
supełkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz