su-ple-ty-wizm

supletywizm (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: supletywizm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
supletywizmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
supletywizmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
supletywizmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
supletywizmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
supletywizmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
supletywizmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
supletywizmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
supletywizmommnoga celownikmęski rzeczowy
supletywizmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
supletywizmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
supletywizmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
supletywizmymnoga mianownikmęski rzeczowy
supletywizmymnoga biernikmęski rzeczowy
supletywizmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz