su-pro-ni-ku

Suproniku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Supronik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Supronikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Supronikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Supronikapojedyncza biernikmęski osobowy
Supronikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Supronikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Supronikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Supronikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Supronikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Supronikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Supronikommnoga celownikmęski osobowy
Supronikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Supronikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Supronikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Supronikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Supronikówmnoga biernikmęski osobowy
Supronikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Supronikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz