su-prun

Suprun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Suprun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Suprunpojedyncza mianownikmęski osobowy
Suprunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Suprunapojedyncza biernikmęski osobowy
Suprunachmnoga miejscownikmęski osobowy
Suprunamimnoga narzędnikmęski osobowy
Suprunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Supruniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Supruniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Suprunommnoga celownikmęski osobowy
Suprunowipojedyncza celownikmęski osobowy
Suprunowiemnoga mianownikmęski osobowy
Suprunowiemnoga wołaczmęski osobowy
Suprunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Suprunówmnoga biernikmęski osobowy
Suprunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Suprunymnoga biernikmęski zwierzęcy
Suprunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Suprun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Suprun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Suprunpojedyncza mnoga mianownikżeński
Suprunpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Suprunpojedyncza mnoga celownikżeński
Suprunpojedyncza mnoga biernikżeński
Suprunpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Suprunpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Suprunpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz