su-pru-niu-ka-mi

Supruniukami (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Supruniuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Supruniukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Supruniukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Supruniukapojedyncza biernikmęski osobowy
Supruniukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Supruniukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Supruniukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Supruniukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Supruniukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Supruniukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Supruniukommnoga celownikmęski osobowy
Supruniukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Supruniukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Supruniukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Supruniukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Supruniukówmnoga biernikmęski osobowy
Supruniukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Supruniukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz