su-pło-wie

Supłowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Supeł

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Supełpojedyncza mianownikmęski osobowy
Suplepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Suplepojedyncza wołaczmęski osobowy
Supłapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Supłapojedyncza biernikmęski osobowy
Supłachmnoga miejscownikmęski osobowy
Supłamimnoga narzędnikmęski osobowy
Supłempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Supłommnoga celownikmęski osobowy
Supłowipojedyncza celownikmęski osobowy
Supłowiemnoga mianownikmęski osobowy
Supłowiemnoga wołaczmęski osobowy
Supłówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Supłówmnoga biernikmęski osobowy
Supłymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Supłymnoga biernikmęski zwierzęcy
Supłymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz