sur-ma-ce-wi-czu

Surmacewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Surmacewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Surmacewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Surmacewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Surmacewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Surmacewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Surmacewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Surmacewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Surmacewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Surmacewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Surmacewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Surmacewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Surmacewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Surmacewiczommnoga celownikmęski osobowy
Surmacewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Surmacewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Surmacewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Surmacewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Surmacewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Surmacewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Surmacewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz