su-scep-tan-tom

susceptantom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: susceptant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
susceptancimnoga mianownikmęski osobowy
susceptancimnoga wołaczmęski osobowy
susceptanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
susceptanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
susceptantpojedyncza mianownikmęski osobowy
susceptantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
susceptantapojedyncza biernikmęski osobowy
susceptantachmnoga miejscownikmęski osobowy
susceptantamimnoga narzędnikmęski osobowy
susceptantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
susceptantommnoga celownikmęski osobowy
susceptantowipojedyncza celownikmęski osobowy
susceptantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
susceptantówmnoga biernikmęski osobowy
susceptantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
susceptantymnoga biernikmęski zwierzęcy
susceptantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz