su-sta-wem

sustawem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sustaw

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sustawpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sustawpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sustawachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sustawamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sustawempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sustawiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sustawiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
sustawommnoga celownikmęski rzeczowy
sustawowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sustawówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sustawupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sustawymnoga mianownikmęski rzeczowy
sustawymnoga biernikmęski rzeczowy
sustawymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz