su-sta-wo

sustawo (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sustawa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sustawmnoga dopełniaczżeński
sustawapojedyncza mianownikżeński
sustawachmnoga miejscownikżeński
sustawamimnoga narzędnikżeński
sustawąpojedyncza narzędnikżeński
sustawępojedyncza biernikżeński
sustawiepojedyncza celownikżeński
sustawiepojedyncza miejscownikżeński
sustawopojedyncza wołaczżeński
sustawommnoga celownikżeński
sustawymnoga mianownikżeński
sustawymnoga biernikżeński
sustawymnoga wołaczżeński
sustawypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz