su-te-ne-ry

sutenery (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: sutener

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sutenerpojedyncza mianownikmęski osobowy
sutenerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sutenerapojedyncza biernikmęski osobowy
sutenerachmnoga miejscownikmęski osobowy
suteneramimnoga narzędnikmęski osobowy
sutenerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sutenerommnoga celownikmęski osobowy
sutenerowipojedyncza celownikmęski osobowy
sutenerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sutenerówmnoga biernikmęski osobowy
sutenerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sutenerymnoga biernikmęski zwierzęcy
sutenerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
sutenerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sutenerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
sutenerzymnoga mianownikmęski osobowy
sutenerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz