su-we-nir-ku

suwenirku (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: suwenirek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
suwenirekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
suwenirekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
suwenirkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
suwenirkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
suwenirkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
suwenirkimnoga mianownikmęski rzeczowy
suwenirkimnoga biernikmęski rzeczowy
suwenirkimnoga wołaczmęski rzeczowy
suwenirkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
suwenirkommnoga celownikmęski rzeczowy
suwenirkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
suwenirkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
suwenirkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
suwenirkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz