swor-czu-ki

Sworczuki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Sworczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sworczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sworczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sworczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Sworczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sworczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sworczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sworczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sworczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sworczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sworczukommnoga celownikmęski osobowy
Sworczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sworczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sworczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sworczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sworczukówmnoga biernikmęski osobowy
Sworczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sworczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz