swor-ki

Sworki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Sworek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sworekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Sworkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sworkapojedyncza biernikmęski osobowy
Sworkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sworkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sworkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sworkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sworkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sworkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sworkommnoga celownikmęski osobowy
Sworkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Sworkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sworkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sworkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sworkówmnoga biernikmęski osobowy
Sworkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sworkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz