swy-wol-ni-ku

swywolniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: swywolnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
swywolnicymnoga mianownikmęski osobowy
swywolnicymnoga wołaczmęski osobowy
swywolnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
swywolnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
swywolnikapojedyncza biernikmęski osobowy
swywolnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
swywolnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
swywolnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
swywolnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
swywolnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
swywolnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
swywolnikommnoga celownikmęski osobowy
swywolnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
swywolnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
swywolnikówmnoga biernikmęski osobowy
swywolnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
swywolnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz