sym-fo-ni-ku

symfoniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: symfonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
symfonicymnoga mianownikmęski osobowy
symfonicymnoga wołaczmęski osobowy
symfonikpojedyncza mianownikmęski osobowy
symfonikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
symfonikapojedyncza biernikmęski osobowy
symfonikachmnoga miejscownikmęski osobowy
symfonikamimnoga narzędnikmęski osobowy
symfonikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
symfonikimnoga biernikmęski zwierzęcy
symfonikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
symfonikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
symfonikommnoga celownikmęski osobowy
symfonikowipojedyncza celownikmęski osobowy
symfonikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
symfonikówmnoga biernikmęski osobowy
symfonikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
symfonikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz