sym-placz-ku

symplaczku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: symplaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
symplaczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
symplaczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
symplaczkapojedyncza biernikmęski osobowy
symplaczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
symplaczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
symplaczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
symplaczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
symplaczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
symplaczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
symplaczkommnoga celownikmęski osobowy
symplaczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
symplaczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
symplaczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
symplaczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
symplaczkówmnoga biernikmęski osobowy
symplaczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
symplaczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz