syn-kre-ty-cy

synkretycy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: synkretyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
synkretycymnoga mianownikmęski osobowy
synkretycymnoga wołaczmęski osobowy
synkretykpojedyncza mianownikmęski osobowy
synkretykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
synkretykapojedyncza biernikmęski osobowy
synkretykachmnoga miejscownikmęski osobowy
synkretykamimnoga narzędnikmęski osobowy
synkretykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
synkretykimnoga biernikmęski zwierzęcy
synkretykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
synkretykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
synkretykommnoga celownikmęski osobowy
synkretykowipojedyncza celownikmęski osobowy
synkretykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
synkretykówmnoga biernikmęski osobowy
synkretykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
synkretykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz