syn-op-ty-ku

synoptyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: synoptyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
synoptycymnoga mianownikmęski osobowy
synoptycymnoga wołaczmęski osobowy
synoptykpojedyncza mianownikmęski osobowy
synoptykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
synoptykapojedyncza biernikmęski osobowy
synoptykachmnoga miejscownikmęski osobowy
synoptykamimnoga narzędnikmęski osobowy
synoptykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
synoptykimnoga biernikmęski zwierzęcy
synoptykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
synoptykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
synoptykommnoga celownikmęski osobowy
synoptykowipojedyncza celownikmęski osobowy
synoptykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
synoptykówmnoga biernikmęski osobowy
synoptykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
synoptykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz