syn-to-ni-ku

syntoniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: syntonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
syntonicymnoga mianownikmęski osobowy
syntonicymnoga wołaczmęski osobowy
syntonikpojedyncza mianownikmęski osobowy
syntonikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
syntonikapojedyncza biernikmęski osobowy
syntonikachmnoga miejscownikmęski osobowy
syntonikamimnoga narzędnikmęski osobowy
syntonikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
syntonikimnoga biernikmęski zwierzęcy
syntonikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
syntonikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
syntonikommnoga celownikmęski osobowy
syntonikowipojedyncza celownikmęski osobowy
syntonikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
syntonikówmnoga biernikmęski osobowy
syntonikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
syntonikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz