syn-tro-pij

syntropij (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: syntropia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
syntropiapojedyncza mianownikżeński
syntropiachmnoga miejscownikżeński
syntropiamimnoga narzędnikżeński
syntropiąpojedyncza narzędnikżeński
syntropiemnoga mianownikżeński
syntropiemnoga biernikżeński
syntropiemnoga wołaczżeński
syntropiępojedyncza biernikżeński
syntropiipojedyncza celownikżeński
syntropiipojedyncza miejscownikżeński
syntropiipojedyncza dopełniaczżeński
syntropiopojedyncza wołaczżeński
syntropiommnoga celownikżeński
syntropiimnoga dopełniaczżeński
syntropijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz