sy-ńce

Syńce (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Syniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Syniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
Syńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Syńcapojedyncza biernikmęski osobowy
Syńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
Syńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
Syńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Syńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Syńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Syńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Syńcommnoga celownikmęski osobowy
Syńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
Syńcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Syńcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Syńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Syńcówmnoga biernikmęski osobowy
Syńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Syńcupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz