sza-ba-tu-ry

szabatury (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: szabatura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szabaturmnoga dopełniaczżeński
szabaturapojedyncza mianownikżeński
szabaturachmnoga miejscownikżeński
szabaturamimnoga narzędnikżeński
szabaturąpojedyncza narzędnikżeński
szabaturępojedyncza biernikżeński
szabaturopojedyncza wołaczżeński
szabaturommnoga celownikżeński
szabaturymnoga mianownikżeński
szabaturymnoga biernikżeński
szabaturymnoga wołaczżeński
szabaturypojedyncza dopełniaczżeński
szabaturzepojedyncza celownikżeński
szabaturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz