szan-tyr

Szantyr (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szantyr

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szantyrpojedyncza mianownikmęski osobowy
Szantyrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szantyrapojedyncza biernikmęski osobowy
Szantyrachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szantyramimnoga narzędnikmęski osobowy
Szantyrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szantyrommnoga celownikmęski osobowy
Szantyrowipojedyncza celownikmęski osobowy
Szantyrowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szantyrowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szantyrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szantyrówmnoga biernikmęski osobowy
Szantyrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szantyrymnoga biernikmęski zwierzęcy
Szantyrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szantyrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szantyrzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Szantyr (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szantyr

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szantyrpojedyncza mnoga mianownikżeński
Szantyrpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Szantyrpojedyncza mnoga celownikżeński
Szantyrpojedyncza mnoga biernikżeński
Szantyrpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Szantyrpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Szantyrpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz