szar-man-tem

szarmantem (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szarmant

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szarmancimnoga mianownikmęski osobowy
szarmancimnoga wołaczmęski osobowy
szarmanciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
szarmanciepojedyncza wołaczmęski osobowy
szarmantpojedyncza mianownikmęski osobowy
szarmantapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szarmantapojedyncza biernikmęski osobowy
szarmantachmnoga miejscownikmęski osobowy
szarmantamimnoga narzędnikmęski osobowy
szarmantempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szarmantommnoga celownikmęski osobowy
szarmantowipojedyncza celownikmęski osobowy
szarmantówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szarmantówmnoga biernikmęski osobowy
szarmantymnoga mianownikmęski zwierzęcy
szarmantymnoga biernikmęski zwierzęcy
szarmantymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz