szczu-ro-ła-pi

szczurołapi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szczurołap

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szczurołappojedyncza mianownikmęski osobowy
szczurołapapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szczurołapapojedyncza biernikmęski osobowy
szczurołapachmnoga miejscownikmęski osobowy
szczurołapamimnoga narzędnikmęski osobowy
szczurołapempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szczurołapimnoga mianownikmęski osobowy
szczurołapimnoga wołaczmęski osobowy
szczurołapiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
szczurołapiepojedyncza wołaczmęski osobowy
szczurołapommnoga celownikmęski osobowy
szczurołapowipojedyncza celownikmęski osobowy
szczurołapówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szczurołapówmnoga biernikmęski osobowy
szczurołapymnoga mianownikmęski zwierzęcy
szczurołapymnoga biernikmęski zwierzęcy
szczurołapymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz