szel-bągi

szelbągi (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: szelbąg

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szelbągpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
szelbągpojedyncza biernikmęski rzeczowy
szelbągapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
szelbągachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
szelbągamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
szelbągimnoga mianownikmęski rzeczowy
szelbągimnoga biernikmęski rzeczowy
szelbągimnoga wołaczmęski rzeczowy
szelbągiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
szelbągommnoga celownikmęski rzeczowy
szelbągowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
szelbągówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
szelbągupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
szelbągupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz