szkol-ni-cy

szkolnicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szkolnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szkolnicymnoga mianownikmęski osobowy
szkolnicymnoga wołaczmęski osobowy
szkolnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
szkolnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szkolnikapojedyncza biernikmęski osobowy
szkolnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
szkolnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
szkolnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
szkolnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
szkolnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
szkolnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szkolnikommnoga celownikmęski osobowy
szkolnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
szkolnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szkolnikówmnoga biernikmęski osobowy
szkolnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szkolnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz