szkor-bu-ty

szkorbuty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: szkorbut

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szkorbuciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
szkorbuciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
szkorbutpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
szkorbutpojedyncza biernikmęski rzeczowy
szkorbutachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
szkorbutamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
szkorbutempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
szkorbutommnoga celownikmęski rzeczowy
szkorbutowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
szkorbutówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
szkorbutupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
szkorbutymnoga mianownikmęski rzeczowy
szkorbutymnoga biernikmęski rzeczowy
szkorbutymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz