szme-kie-rom

szmekierom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szmekier

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szmekierpojedyncza mianownikmęski osobowy
szmekierapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szmekierapojedyncza biernikmęski osobowy
szmekierachmnoga miejscownikmęski osobowy
szmekieramimnoga narzędnikmęski osobowy
szmekierempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szmekierommnoga celownikmęski osobowy
szmekierowipojedyncza celownikmęski osobowy
szmekierówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szmekierówmnoga biernikmęski osobowy
szmekierymnoga mianownikmęski zwierzęcy
szmekierymnoga biernikmęski zwierzęcy
szmekierymnoga wołaczmęski zwierzęcy
szmekierzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
szmekierzepojedyncza wołaczmęski osobowy
szmekierzymnoga mianownikmęski osobowy
szmekierzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz