szmit-ke

Szmitke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szmitke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szmitkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szmitkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szmitkemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szmitkemnoga biernikmęski zwierzęcy
Szmitkemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szmitkepojedyncza mianownikmęski osobowy
Szmitkepojedyncza wołaczmęski osobowy
Szmitkegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szmitkegopojedyncza biernikmęski osobowy
Szmitkempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szmitkempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szmitkemupojedyncza celownikmęski osobowy
Szmitkommnoga celownikmęski osobowy
Szmitkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szmitkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szmitkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szmitkówmnoga biernikmęski osobowy

Szmitke (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szmitke

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szmitkepojedyncza mnoga mianownikżeński
Szmitkepojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Szmitkepojedyncza mnoga celownikżeński
Szmitkepojedyncza mnoga biernikżeński
Szmitkepojedyncza mnoga narzędnikżeński
Szmitkepojedyncza mnoga miejscownikżeński
Szmitkepojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz