szo-fe-ra-ku

szoferaku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: szoferak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
szoferacymnoga mianownikmęski osobowy
szoferacymnoga wołaczmęski osobowy
szoferakpojedyncza mianownikmęski osobowy
szoferakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
szoferakapojedyncza biernikmęski osobowy
szoferakachmnoga miejscownikmęski osobowy
szoferakamimnoga narzędnikmęski osobowy
szoferakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
szoferakimnoga biernikmęski zwierzęcy
szoferakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
szoferakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
szoferakommnoga celownikmęski osobowy
szoferakowipojedyncza celownikmęski osobowy
szoferakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
szoferakówmnoga biernikmęski osobowy
szoferakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
szoferakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz