szot-ko

Szotko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Szotko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szotcepojedyncza celownikmęski osobowy
Szotcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Szotkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Szotkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Szotkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Szotkępojedyncza biernikmęski osobowy
Szotkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Szotkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Szotkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Szotkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Szotkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Szotkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Szotkommnoga celownikmęski osobowy
Szotkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Szotkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Szotkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Szotkówmnoga biernikmęski osobowy

Szotko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Szotko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Szotkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Szotkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Szotkopojedyncza mnoga celownikżeński
Szotkopojedyncza mnoga biernikżeński
Szotkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Szotkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Szotkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz