sztau-er-ce

sztauerce (nazwa pospolita) rzeczownik mors.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sztauerka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztauercepojedyncza celownikżeński
sztauercepojedyncza miejscownikżeński
sztauerekmnoga dopełniaczżeński
sztauerkapojedyncza mianownikżeński
sztauerkachmnoga miejscownikżeński
sztauerkamimnoga narzędnikżeński
sztauerkąpojedyncza narzędnikżeński
sztauerkępojedyncza biernikżeński
sztauerkimnoga mianownikżeński
sztauerkimnoga biernikżeński
sztauerkimnoga wołaczżeński
sztauerkipojedyncza dopełniaczżeński
sztauerkopojedyncza wołaczżeński
sztauerkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz