sztef-ko

Sztefko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sztefka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sztefcepojedyncza celownikmęski osobowy
Sztefcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sztefkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Sztefkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sztefkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sztefkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sztefkępojedyncza biernikmęski osobowy
Sztefkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sztefkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sztefkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sztefkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sztefkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Sztefkommnoga celownikmęski osobowy
Sztefkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sztefkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sztefkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sztefkówmnoga biernikmęski osobowy

Sztefko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Sztefka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sztefcepojedyncza celownikżeński
Sztefcepojedyncza miejscownikżeński
Sztefekmnoga dopełniaczżeński
Sztefkapojedyncza mianownikżeński
Sztefkachmnoga miejscownikżeński
Sztefkamimnoga narzędnikżeński
Sztefkąpojedyncza narzędnikżeński
Sztefkępojedyncza biernikżeński
Sztefkimnoga mianownikżeński
Sztefkimnoga biernikżeński
Sztefkimnoga wołaczżeński
Sztefkipojedyncza dopełniaczżeński
Sztefkopojedyncza wołaczżeński
Sztefkommnoga celownikżeński

Sztefko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Sztefko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sztefcepojedyncza celownikmęski osobowy
Sztefcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Sztefkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Sztefkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Sztefkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Sztefkępojedyncza biernikmęski osobowy
Sztefkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Sztefkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Sztefkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Sztefkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Sztefkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Sztefkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Sztefkommnoga celownikmęski osobowy
Sztefkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Sztefkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Sztefkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Sztefkówmnoga biernikmęski osobowy

Sztefko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Sztefko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Sztefkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Sztefkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Sztefkopojedyncza mnoga celownikżeński
Sztefkopojedyncza mnoga biernikżeński
Sztefkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Sztefkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Sztefkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz