szti-le

sztile (nazwa pospolita) rzeczownik mors.;żegl.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sztil

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztilpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sztilpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sztilachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sztilamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sztilemnoga mianownikmęski rzeczowy
sztilemnoga biernikmęski rzeczowy
sztilemnoga wołaczmęski rzeczowy
sztilempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sztilommnoga celownikmęski rzeczowy
sztilowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sztilówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sztilupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sztilupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sztilupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz