sztor-ma-ny

sztormany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: sztorman

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztormanpojedyncza mianownikmęski osobowy
sztormanapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
sztormanapojedyncza biernikmęski osobowy
sztormanachmnoga miejscownikmęski osobowy
sztormanamimnoga narzędnikmęski osobowy
sztormanempojedyncza narzędnikmęski osobowy
sztormanimnoga mianownikmęski osobowy
sztormanimnoga wołaczmęski osobowy
sztormaniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
sztormaniepojedyncza wołaczmęski osobowy
sztormanommnoga celownikmęski osobowy
sztormanowipojedyncza celownikmęski osobowy
sztormanówmnoga dopełniaczmęski osobowy
sztormanówmnoga biernikmęski osobowy
sztormanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
sztormanymnoga biernikmęski zwierzęcy
sztormanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz