sztu-ce-rze

sztucerze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: sztucer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztucerpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
sztucerpojedyncza biernikmęski rzeczowy
sztucerapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
sztucerachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
sztuceramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
sztucerempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
sztucerommnoga celownikmęski rzeczowy
sztucerowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
sztucerówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
sztucerymnoga mianownikmęski rzeczowy
sztucerymnoga biernikmęski rzeczowy
sztucerymnoga wołaczmęski rzeczowy
sztucerzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
sztucerzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz