sztu-co

sztuco (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: sztuca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
sztucmnoga dopełniaczżeński
sztucapojedyncza mianownikżeński
sztucachmnoga miejscownikżeński
sztucamimnoga narzędnikżeński
sztucąpojedyncza narzędnikżeński
sztucemnoga mianownikżeński
sztucemnoga biernikżeński
sztucemnoga wołaczżeński
sztucępojedyncza biernikżeński
sztucopojedyncza wołaczżeński
sztucommnoga celownikżeński
sztucypojedyncza celownikżeński
sztucypojedyncza miejscownikżeński
sztucypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz